Rozdział 1

Obudziło mnie słońce wlewające się przez okna mojego pokoju. Przeciągnęłam się i wstałam z mojego wygodnego, ciepłego łóżka. To mój pierwszy poranek w Poznaniu. Jestem taka szczęśliwa, że mogę tu być. Postanowiłam, że zrobię sobie śniadanie, a potem pójdę pozwiedzać okolicę. Szkoda, że jak na razie nikogo tutaj nie znam. Mam nadzieję, że w niedługim czasie kogoś zapoznam. Dziś muszę jeszcze iść na uczelnie, aby złożyć niezbędne dokumenty. Na całe szczęście moje mieszkanie znajduje się jakieś 3,5 km od uniwersytetu, więc nie będę musiała tłuc się autobusem. Mimo, że jest połowa września, pogoda naprawdę dopisuje, więc przejdę się pieszo. A tak wracając do tych środków transportu, myślałam ostatnio, żeby kupić sobie rower. Przy okazji uda mi się zrzucić kilka kilogramów, których niestety przybyło przez wakacje. Dominik twierdzi, że moja sylwetka jest w porządku, ale mój tok myślenia jest inny. Tak, tak - cała ja… Uparta i zawsze wiedząca wszystko lepiej Maja. Skończyłam jeść przygotowane przez siebie śniadanie i poszłam się ubrać. Następnie lekko się pomalowałam i wyszłam z domu. Droga na uczelnię minęła mi spokojnie i szybko. Wchodząc na teren uniwersytetu ktoś wpadł na mnie z impetem.

-Jak chodzisz niezdaro?! – krzyknęłam i spojrzałam na osobnika, który brutalnie mnie popchnął.

-Jeju, przepraszam, nie chciałam! To dlatego, że się spieszę. Zaraz ucieknie mi autobus! Pa! – odparła dość wysoka, ładna blondynka i pobiegła dalej przed siebie.

-Okej, nic się nie stało. Cześć! – powiedziałam bardziej do siebie, bo dziewczyny już obok mnie nie było. Wróciłam do mieszkania i postanowiłam zadzwonić do rodziców, a potem do chłopaka. Było dopiero południe, więc pomyślałam, że pójdę na jakieś zakupy i przy okazji zjem obiad na mieście. Po powrocie z zakupów włączyłam tv z nadzieją, że będzie jakiś ciekawy film. Przełączałam kanał po kanale i na niemal każdym była jakaś badziewna komedia romantyczna. Znudzona poszukiwaniami włączyłam skype’a. Miałam nadzieję, że Dominik będzie online i pogadam z nim trochę. Smutno mi tu bez niego i chociaż nie widziałam go dopiero jeden dzień już za nim tęsknię. Jednak jak pech to pech, wchodząc na skype zauważyłam kilka dostępnych osób, jednak żadną z nich nie był Dominik. Postanowiłam napisać mu smsa o treści „Kocham Cię i tęsknię”. Po chwili wyskoczył komunikat „Wiadomość dostarczono”. Nie miałam nic innego do zrobienia, więc poszłam do łazienki, aby wziąć prysznic. Po tym jak się odświeżyłam, włączyłam tv i położyłam się do łóżka z kubkiem gorącej herbaty. Niestety mój spokój został zakłócony, gdyż usłyszałam jakieś bliżej nieokreślone dźwięki dobiegające z mieszkania znajdującego się piętro wyżej. Postanowiłam nie zwracać na to uwagi i zamknęłam oczy z nadzieją, że zasnę. Muzyka dochodząca z pomieszczenia stawała się coraz głośniejsza i nie dane było mi zasnąć. Zdenerwowana wyszłam z łóżka i szybkim krokiem ruszyłam po schodach do mieszkania nade mną.

Cdn.


----------------------------------------------------------------------------
UWAGA! NASTĘPNY ROZDZIAŁ DODAMY, GDY BĘDĄ MINIMUM 4 KOMENTARZE!
PO PROSTU MUSIMY WIEDZIEĆ, ŻE KTOŚ TO WGL CZYTA :)

BUUUZIAAAKI :*